Δείτε επίσης: εὐκολία

Ελληνικά (el)Επεξεργασία

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική η ευκολία οι ευκολίες
      γενική της ευκολίας των ευκολιών
    αιτιατική την ευκολία τις ευκολίες
     κλητική ευκολία ευκολίες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

  Ετυμολογία Επεξεργασία

ευκολία < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική εὐκολία (καλή διάθεση, ευκολία στην κίνηση) < εὔκολος < εὖ + πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *kʷel- (κινώ, γυρίζω) (σημασιολογικό δάνειο από τη γαλλική facilité[1] [2])

  ΠροφοράΕπεξεργασία

ΔΦΑ : /ef.koˈli.a/
τυπογραφικός συλλαβισμός: ευ‐κο‐λί‐α

  ΟυσιαστικόΕπεξεργασία

ευκολία θηλυκό

  1. το να είναι κάτι εύκολο
  2. ευχέρεια
     αντώνυμα: δυσχέρεια
  3. επιπολαιότητα, έλλειψη βαθύτερης και ηθικότερης προσέγγισης
  4. διευκόλυνση
  5. (πληθυντικός) ευκολίες: διευκολύνσεις στην καθημερινή ζωή με τη συνδρομή της τεχνολογίας, ώστε να εξασφαλίζεται ένας άνετος τρόπος ζωής
     συνώνυμα: ανέσεις, κομφόρ

ΑντώνυμαΕπεξεργασία

Συγγενικές λέξειςΕπεξεργασία

Πολυλεκτικοί όροιΕπεξεργασία

  ΜεταφράσειςΕπεξεργασία

  ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. «ευκολία» -  Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής. (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη. Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. 
  2. Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. , λήμμα: ευκολία