Ελληνικά (el) Επεξεργασία

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ο μάντης* οι μάντεις
      γενική του μάντη των μάντεων
    αιτιατική τον μάντη τους μάντεις
     κλητική μάντη μάντεις
* Και θηλυκό «η μάντις» με πληθυντικό «οι μάντιδες».
Παράρτημα

  Ετυμολογία Επεξεργασία

μάντης < αρχαία ελληνική μάντις

  ΟυσιαστικόΕπεξεργασία

μάντης αρσενικό, μάντισσα θηλυκό

  1. στην αρχαιότητα, πρόσωπο με ιερή ιδιότητα που ερμήνευε τα σημάδια που πίστευαν ότι έστελναν οι θεοί και έδινε χρησμούς
  2. (κυπριακά) (σκωπτικό) άτομο που κατάγεται από την πόλη της Λάρνακας

ΕκφράσειςΕπεξεργασία

  • μάντης είσαι;: ειρωνική φράση που λέγεται όταν κάποιος βρίσκει την απάντηση σε κάτι το προφανές

ΣυνώνυμαΕπεξεργασία

Συγγενικές λέξειςΕπεξεργασία

ΣύνθεταΕπεξεργασία

  ΜεταφράσειςΕπεξεργασία