↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική το κουρέλι τα κουρέλια
      γενική του κουρελιού των κουρελιών
    αιτιατική το κουρέλι τα κουρέλια
     κλητική κουρέλι κουρέλια
Οι καταλήξεις -ιού, -ια, -ιών προφέρονται με συνίζηση.
Κατηγορία όπως «τραγούδι» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

  Ετυμολογία

επεξεργασία
κουρέλι < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική κουρέλλιν με απλοποίηση της ορθογραφίας < υστερολατινική *corellium < λατινική corium (δέρμα) [1] < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *(s)ker- (κόβω)

  Προφορά

επεξεργασία
ΔΦΑ : /kuˈɾe.li/
τυπογραφικός συλλαβισμός: κου‐ρέ‐λι
τονικό παρώνυμο: Κουρελή (γυναικείο επώνυμο)

  Ουσιαστικό

επεξεργασία

κουρέλι ουδέτερο

  1. κομμάτι ύφασμα που είναι πολύ παλιό και πολύ φθαρμένο
  2. (μεταφορικά, σκωπτικό) κακό ή παλιό ρούχο
  3. (κατ’ επέκταση) αντικείμενο από χαρτί που είναι σκισμένο και λερωμένο
  4. (μεταφορικά) χαρακτηρισμός ανθρώπου που έχει υποστεί ηθική ή σωματική ταλαιπωρία σε μεγάλο βαθμό

Συνώνυμα

επεξεργασία

Παράγωγα

επεξεργασία

  Μεταφράσεις

επεξεργασία