Ελληνικά (el)Επεξεργασία

↓ πτώσεις       ενικός      
ονομαστική η Πίνδος
      γενική της Πίνδου
    αιτιατική την Πίνδο
     κλητική Πίνδε
Κατηγορία όπως «νόσος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

  Ετυμολογία Επεξεργασία

Πίνδος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική Πίνδος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ḱʷi-n-d-os[1] < *ḱʷei- (λαμπερός, λευκός)

  Κύριο όνομαΕπεξεργασία

Πίνδος θηλυκό

  ΜεταφράσειςΕπεξεργασία

  ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)



Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)Επεξεργασία

↓ πτώσεις       ενικός      
ονομαστική Πίνδος
      γενική τοῦ Πίνδου
      δοτική τῷ Πίνδ
    αιτιατική τὸν Πίνδον
     κλητική ! Πίνδε
2η κλίση, ομάδα 'δρόμος', Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

  Ετυμολογία Επεξεργασία

Πίνδος < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική Πίνδος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ḱʷi-n-d-os[1] < *ḱʷei- (λαμπερός, λευκός)

  Κύριο όνομαΕπεξεργασία

Πίνδος αρσενικόθηλυκό)

  • οροσειρά της Ελλάδας ανάμεσα σε Ήπειρο και Θεσσαλία
    ※ Καὶ ἑάλωσαν ἄν, εἰ μὴ τοῖς νεκροῖς συμμίξαντες ἑαυτοὺς ἔκειντο ὡς τεθνεῶτες, καὶ νυκτὸς ἐπιγενομένης ἔλαθον διαδράντες εἰς τὰ ὄρη τῶν Αἰτωλῶν, κἀκεῖθεν διὰ τῶν κορυφῶν τῶν τοιούτων ὀρέων διελθόντες τὸν Πίνδον διεσώθησαν ἐν Βουλγαρίᾳ. (Γεώργιος Κεδρηνός, Σύνοψις Ἱστοριῶν, 2, 450, 17–21)


  ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)

Αρχαία ελληνικά (grc)Επεξεργασία

↓ πτώσεις       ενικός      
ονομαστική Πίνδος
      γενική τοῦ Πίνδου
      δοτική τῷ Πίνδ
    αιτιατική τὸν Πίνδον
     κλητική ! Πίνδε
2η κλίση, ομάδα 'δρόμος', Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

  Ετυμολογία Επεξεργασία

Πίνδος < Πιθανόν πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ḱʷi-n-d-os[1] < *ḱʷei- (λαμπερός, λευκός)

  Κύριο όνομαΕπεξεργασία

Πίνδος αρσενικόθηλυκό)

  • οροσειρά της Ελλάδας ανάμεσα σε Ήπειρο και Θεσσαλία
    ※ Ὁ γὰρ Ἀχελῷος ποταμὸς ῥέων ἐκ Πίνδου ὄρους διὰ Δολοπίας καὶ Ἀγραίων καὶ Ἀμφιλόχων καὶ διὰ τοῦ Ἀκαρνανικοῦ πεδίου, ἄνωθεν μὲν παρὰ Στράτον πόλιν, ἐς θάλασσαν δ' ἐξιεὶς παρ' Οἰνιάδας καὶ τὴν πόλιν αὐτοῖς περιλιμνάζων, ἄπορον ποιεῖ ὑπὸ τοῦ ὕδατος ἐν χειμῶνι στρατεύειν. (Θουκυδίδης, Ἱστορίαι, 2, 102, 2, 3–3, 1)
    ※ Καὶ ὁ Αἴας ποταμὸς ἀπὸ τοῦ Πίνδου ὄρους παρὰ τὴν Ἀπολλωνίαν παραρρεῖ. (Περίπλους του Ψευδοσκύλακα, 26, 8–9)
    ※  δὲ Πίνδος ὄρος ἐστὶ μέγα, πρὸς ἄρκτον μὲν τὴν Μακεδόνων, πρὸς ἑσπέραν δὲ Περραιβοὺς μετανάστας ἀνθρώπους [ἔχον], πρὸς δὲ μεσημβρίαν Δόλοπας, [πρὸς ἕω δὲ … αὕτη δ' ἐστὶ τῆς Θετταλίας· ἐπ' αὐτῇ δὲ τῇ Πίνδῳ ᾤκουν Τάλαρες Μολοττικὸν φῦλον, τῶν περὶ τὸν Τόμαρον ἀπόσπασμα, καὶ Αἴθικες, [εἰς] οὓς ἐξελαθῆναί φησιν ὑπὸ Πειρίθου τοὺς Κενταύρους ὁ ποιητής· ἐκλελοιπέναι δὲ νῦν ἱστοροῦνται. (Στράβων, Γεωγραφικά, 9, 5, 12, 1–8)

  ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)