Ελληνικά (el) Επεξεργασία

πτώση ενικός πληθυντικός
ονομαστική πλανητίσκος πλανητίσκοι
γενική πλανητίσκου πλανητίσκων
αιτιατική πλανητίσκο πλανητίσκους
κλητική πλανητίσκε πλανητίσκοι

  Ετυμολογία Επεξεργασία

πλανητίσκος < πλανήτ(ης) + υποκοριστικό επίθημα -ίσκος

  ΟυσιαστικόΕπεξεργασία

πλανητίσκος αρσενικό (αστρονομία)

  ΟυσιαστικόΕπεξεργασία

  1. (γενικότερα) (παρωχημένο) κάθε πλανητικό ουράνιο σώμα με μικρή μάζα
    Η διάμετρος της Δήμητρος, καίτοι πολλάκις καταμετρηθείσα, δεν προσδιορίσθη εισέτι επακριβώς· […] Εκ της τεραστίας διαφοράς μεταξύ των υπολογισμών τούτων συμπεραίνεται, ότι ο πλανητίσκος ούτος […] (από το βιβλίο του Ιωάννη Μ. Ραπτάρχη, Το Σύμπαν ή Τα θαυμάσια του αστερόεντος ουρανού (Κωνσταντινούπολη: Εκ του Τυπογραφείου της «Προόδου», 1866), σ. 357).
    Κατά αυτόν τον τρόπον απεσπάσθησαν διαδοχικός ο Ουρανός, ο Κρόνος, ο ο Ζευς, η πληθύς των πλανητίσκων, ο Άρης (από άρθρο στο περιοδικό Παρνασσός, τόμ. Θ΄ (1885), σ. 344).
  2. (ειδικότερα) πλανητικό σώμα στην πρώτη φάση του σχηματισμού του, με λίγη μάζα και μικρή διάμετρο («απειροστός» πλανήτης), πριν διαμορφωθεί σε πρωτοπλανήτη
    Ετσι αρχίζει η διαφοροποίηση των δύο ομάδων πλανητών. Γρήγορα σχηματίζονται πλέον, κατά δισεκατομμύρια, πλανητίσκοι μεγέθους αστεροειδούς, ενώ οι μεγαλύτεροι από αυτούς αυξάνουν γρήγορα σε μέγεθος […], με αποτέλεσμα να πάρουν τη μορφή πρωτοπλανητών (από το σύγγραμμα του ομότ. καθ. Γεωργίου Ι. Μπάνου, Γενική αστρονομία, (Ιωάννινα: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων 31993), σ. 200).
    Στη ζώνη των αστεροειδών […] κάποια βραχώδη υπολείμματα είναι αρκετά μεγάλα και ονομάζονται πλανητίσκοι («όχι και τόσο πλανήτες») (από το Richard Dawkins, Η μαγεία της πραγματικότητας. Ο μύθος και η αλήθεια, μετάφραση: Νίκος Αποστολόπουλος (Αθήνα, Τραυλός 2011, ISBN 978-960-6640-78-0), σ. 135 (βλ. σ. 10 στο δείγμα του εκδ. οίκου από το βιβλίο· πρόσβαση: 2019-10-04).
    Μέσα στο[ν] [πρωτοπλανητικό] δίσκο, συσσωματώνεται υλικό και σκόνη σχηματίζοντας πλανητίσκους οι οποίοι αλληλεπιδρώντας σχηματίζουν τελικά πλανήτες (Αλέξανδρος Νίντος - Κωνσταντίνος Αλυσανδράκης, Γαλαξιακή και εξωγαλαξιακή αστροφυσική (με στοιχεία κοσμολογίας) (Αθήνα:Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, 2015, ISBN 978-960-603-346-9), σ. 17).
    […] εκτινάχθηκε από τον Ήλιο (λόγω διέλευσης ενός αστέρος) εντός της οποίας σχηματίσθηκαν αρχικά μικροί πλανήτες (πλανητίσκοι, απειροστοί πλανήτες) (από το Αλμανάκ της 25ης Σεπτεμβρίου, στο πόρταλ διάζωμα· πρόσβαση: 2019-10-04).

  ΜεταφράσειςΕπεξεργασία