Δείτε επίσης: κάμηλος

Αρχαία ελληνικά (grc) Επεξεργασία

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική κάμιλος οἱ κάμιλοι
      γενική τοῦ καμίλου τῶν καμίλων
      δοτική τῷ καμίλ τοῖς καμίλοις
    αιτιατική τὸν κάμιλον τοὺς καμίλους
     κλητική ! κάμιλε κάμιλοι
  δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ τὼ  καμίλω
γεν-δοτ τοῖν  καμίλοιν
2η κλίση, ομάδα 'θρίαμβος', Κατηγορία όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

  Ετυμολογία Επεξεργασία

κάμιλος < κάμηλος < πρωτοσημιτική *gamal
Το ήτα «κάμηλος», από παρανόηση, ήδη στην ελληνιστική περίοδο, λόγω της γραφής στη βιβλική φράση: ※  «εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τρυπήματος ῥαφίδος διελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ εἰσελθεῖν» (Κατὰ Ματθαῖον, ιθ', 24), (πιο εύκολο είναι να περάσεις ένα σκοινί από την τρύπα της βελόνας, παρά ένας πλούσιος να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού), («διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες»)

  ΟυσιαστικόΕπεξεργασία

κάμιλος αρσενικό

  ΠηγέςΕπεξεργασία