Δείτε επίσης: ευχέτης
↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική εὐχέτης οἱ εὐχέται
      γενική τοῦ εὐχέτου τῶν εὐχετῶν
      δοτική τῷ εὐχέτ τοῖς εὐχέταις
    αιτιατική τὸν εὐχέτην τοὺς εὐχέτᾱς
     κλητική ! εὐχέτ εὐχέται
  δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ τὼ  εὐχέτ
γεν-δοτ τοῖν  εὐχέταιν
1η κλίση, ομάδα 'στρατιώτης', Κατηγορία 'τοξότης' όπως «τοξότης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

  Ετυμολογία

επεξεργασία
εὐχέτης < εὔχ(ομαι) + -έτης [1]

  Ουσιαστικό

επεξεργασία

εὐχέτης αρσενικό

Παράγωγα

επεξεργασία

  Αναφορές

επεξεργασία
  1. εύχομαι - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.