Ελληνικά (el) Επεξεργασία

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική η συνύπαρξη οι συνυπάρξεις
      γενική της συνύπαρξης
συνυπάρξεως*
των συνυπάρξεων
    αιτιατική τη συνύπαρξη τις συνυπάρξεις
     κλητική συνύπαρξη συνυπάρξεις
* παλιότερος λόγιος τύπος
όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

  Ετυμολογία Επεξεργασία

συνύπαρξη < ελληνιστική κοινή συνύπαρξις < αρχαία ελληνική συνυπάρχω < σύν + ὑπάρχω < ὑπο- + ἄρχω < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₂érgʰ- (ἄρχω)

  ΟυσιαστικόΕπεξεργασία

συνύπαρξη θηλυκό

  1. η ταυτόχρονη ύπαρξη
  2. η συμβίωση

Συγγενικές λέξειςΕπεξεργασία

  ΜεταφράσειςΕπεξεργασία